MEDCEZİR

Herkesin gel-gitleri var mıdır? Benim vardır.. duygusal gel-gitler.. bir çok nedeni olan gel-gitler, mesela gayet iyi başlayan bir gün bazen hiç nedeni yokken gri bulutlarla kaplanırsa ne olur.. Nedeni olmadan da insan sıkılabilir mi, daha doğrusu görünen ya da kendimize bile itiraf etmediğimiz,edemediğimiz bir nedeni olmadan? Olmaz mı diyorsunuz, dürüst olayım, bana olur.
Bilirim, bazen kendimize karşı hiç dürüst olmayız, en büyük yalanları esasında kendimize söyleriz, hani bir sabah kalkıp aynaya baktığımızda, “bugün güzel olacak” dediğimiz ama içimizden hiçde öyle hissetmediğimiz zamanlar gibi...
Yapar mısınız bilmem ama ben yaparım. Bir dostum bana sabahları gözünü açtığında önce kendisine günaydın dediğini söylemişti, ben bunu duyduğumdan beri yapıyorum, tavsiye ederim siz de deneyin, başlarda zor olsa da insan zamanla alışıyor, bir insana alışmak gibi birşey insanın kendisine alışması...
Sonraki adım daha büyük olmalı ama, kendi kendinle kalmayı öğrenmeli insan.. bu adım daha zor,kendiyle kalırken gel-gitlerini de çözmeli... en dalgalı deniz insan ruhudur.. bazen fırtınalı, bazen süt liman.. her ruh halini sevmeli, hepsine alışmalı insan.. Nasıl kendisiyle başa çıkacağını bilmeli.. bu daha da zor olan ikinci adım.
Ruh haline göre yüzleşmeli kendisiyle. Başkalarını suçlamak kolaydır ama kendini eleştirmek zordur, hep başkaları hatalıdır da diyemeyiz kolay kolay kendimize yanlış yaptım diye.. Ben derim diyorsanız bravo, ilk adımı başarıyla geçmişsiniz demektir.. ben henüz çıraklık dönemindeyim, bu nedenle çıktı seyir defteri.. ayrı kalmış birçok yazıya inat ilerliyor.. belki de defterden parçalar koymalıyım buraya... ama önce..
Gel-gitlerde sular çekilirken ne yapmalı bir reçete vereyim , tecrübeyle sabit, sonra hemen gelecek bir seyir defteri parçası sizlere...
Bence gel-gitlerde muhakkak bulunulan ortamdan çıkmalı, ortam en büyük medcezir nedeni ruh haline, yalnız kalınmalı, telefona, tv’ye bilgisayara prim verilmemeli, mümkünse açıkhava değilse sakin loş bir yere kaçılmalı.. rüzgara aldanmamalı, gözleri kapatmalı ya da sabit bir noktaya bakılmalı, derin nefes alınmalı.. esasen bir vakit geri çekilip ne yapıyorsanız ya da ne yaşıyorsanız uzaktan bakılmalı.. yani bence: DURMALI, DURULMALI...